Τενοντίτιδα Επιγονατιδικού

 

Περιγραφή                           
Βασικά δεν μιλάμε για τενοντίτιδα,  αλλά για τενοντοπάθεια. Εκφύλιση δηλ. του τένοντα πού έχει σαν  αποτέλεσμα  την αποκόλληση ή και την ρήξη  των κολλαγόνων ινών του.

Εμφανίζεται συχνότερα μεταξύ 20-40 ετών και μόνο το 20%των περιπτώσεων θα παρουσιαστούν πριν τα 20 χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των περιπτώσεων,  λόγω της αυξημένης συμμετοχής του κόσμου σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες και κυρίως σε διάφορα σπορ με ιδιαίτερες απαιτήσεις από τον τετρακέφαλο και τον τένοντά του

  tenontidaepigonatidikoy1
Η δεύτερη αιτία της αύξησης των περιστατικών της τενοντίτιδας του επιγονατιδικού είναι η παρατεταμένη αγωνιστική περίοδος των διαφόρων αθλημάτων.  Συνήθως προσβάλλονται αθλητές με άλματα εκρηκτικού τύπου (μπάσκετ, βόλεϊ, άλτες, ποδόσφαιρο, κ.α.) αλλά και αναβάτες, αρσιβαρίστες, δρομείς, χορευτές, όπως και άτομα πού κάνουν συχνά aerobic.
 Η εκφυλιστική αυτή επίδραση του τένοντα  (και όχι φλεγμονώδης) εκδηλώνεται με πόνο κατά:

1) 25% στη κατάφυση του τένοντα του τετρακέφαλου (στο άνω τμήμα της επιγονατίδας)

  tenontitidaepigonatidikoy2
2) 65% στην έκφυση του επιγονατιδικού (κάτω τμήμα της επιγονατίδας)

3) καί10% στη κατάφυση του επιγονατιδικού τένοντα, στο κνημιαίο κύρτωμα. Εκδηλώνεται με πόνο και τοπική ευαισθησία στην απλή βάδιση μέχρι την έντονη γυμναστική. Μπορεί να καταλήξει σε λειτουργικό περιορισμό  του ασθενούς και να τον οδηγήσει μέχρι και σε ρήξη του επιγονατιδικού.

Αίτια

Δύο θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι οι βασικές αιτίες πού θα μας οδηγήσουν σε μία τενοντοπάθεια του επιγονατιδικού.

1.      Η  Υπέρχρηση &

2.      η  κακή χρήση, πού προέρχεται  από λανθασμένες τεχνικές, και από κακής ποιότητας προπόνηση.

Αδιευκρίνιστος παραμένει ο τύπος σύσπασης του τετρακέφαλου μυός πού προκαλεί αυτή την ενδοτενοντική εκφύλιση. Οι έκκεντρες ή οι  συγκεντρικές συσπάσεις? Οι απόψεις των ερευνητών  διίστανται. Άλλωστε στα άλματα πού είναι η συνήθης αιτία τενοντοπάθειας, συνυπάρχουν και οι δύο αυτοί τύποι  σύσπασης.

Προδιαθεσικοί παράγοντες

1.Η γωνία Q. Όταν είναι μεγαλύτερη του φυσιολογικού θα μας επιφέρει απομάκρυνση της επιγονατίδας(κυρίως)   προς τα έξω και θα δημιουργήσει αυξημένες δυνάμεις στην επιγονατιδομηριαία άρθρωση. Επίσης θα ενισχύσει την  ανισορροπία μεταξύ έσω και έξω πλατύ, διαταράσσοντας  τη  μηχανική της άρθρωσης.

2.Βραχυσμένοι ο Γαστροκνήμιος και ο Υποκνημίδιος.Η βράχυνσή τους θα οδηγήσει σε μειωμένο εύρος της ραχιαίας κάμψης της ποδοκνημικής,και σε υπερβολικό πρηνισμό στην υποστραγαλική  άρθρωση, αλλά και σε έσω στροφή τη κνήμη .Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των φορτίων στην επιγονατιδομηριαία άρθρωση.

3.Βραχυσμένοι Οπίσθιοι Μηριαίοι. Οι βραχυσμένοι οπίσθιοι μηριαίοι προκαλούν ελαφρά κάμψη στο γόνατο και συνεπώς απαιτούν από τον τετρακέφαλο περισσότερη δύναμη κατά τη διάρκεια διαφόρων δραστηριοτήτων, με τελικό αποτέλεσμα τη επιπλέον επιβάρυνση, πάλι, της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης.                                                      

4.Αδυναμία των Σταθεροποιών του Ισχίου.Η αδυναμία των σταθεροποιών του ισχίου θα επηρεάσει σημαντικά

 την ισορροπία δυνάμεων όχι μόνο στην άρθρωση του ισχίου, αλλά και του γόνατος, με τελικό αποτέλεσμα την επιβάρυνσή  της και τη κακή λειτουργία της.    EPIGONATIDIKOS
                                                  ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ  ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΙΚΟΥ

Αφού έχουμε, από τις πρώτες  κιόλας ενδείξεις-ενοχλήσεις, επισκεφτεί τον γιατρό μας, θα πρέπει να αρχίσουμε τη θεραπεία μας άμεσα.

Κατά την  «οξεία φάση» (επτά ημέρες συνήθως), θα  πρέπει ο ασθενής να :

-απέχει από κάθε δραστηριότητα,                                                                                                                       

-ανάρωπη θέση του σκέλους,

-και να ακολουθήσει τη φαρμακευτική αγωγή πού θα συστήσει ο γιατρός.

Μετά τη πάροδο της οξείας φάσης, αρχίζει το στάδιο της «υποξείας φάσης» της τενοντοπάθειας, πού είναι καθαρά υπόθεση της «Μεταθεραπευτικής Γυμναστικής».

                                                            ΜΕΤΑΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ   ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

                                                                                  ΚΑΙ

                                                             ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ  ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΙΚΟΥ

Η Μεταθεραπευτική Γυμναστική θα έχει διπλό στόχο στη περίπτωση της τενοντοπάθειας του επιγονατιδικού. Πρώτα να αποκαταστήσει τις αιτίες (έλλειψη ισορροπίας στην άρθρωση του γόνατος, αλλά και των πλησιέστερων αρθρώσεων) πού προκάλεσαν το πρόβλημα .Αλλά και συγχρόνως να οπλίσει τον ασθενή, με γνώση πού θα τον προστατεύσει από το ενδεχόμενο νέου τραυματισμού.

Το γυμναστικό μέρος της θεραπείας περιλαμβάνει:

-Ασκήσεις κινητικότητας

-Βελτίωση ιδιοδεκτικότητας

-Ενδυνάμωση αδύναμων μυών

 -Έκκεντρη φόρτιση της άρθρωσης

 - Μυοπεριτονιακή απελευθέρωση

 -Διατάσεις των βραχυσμένων μυών

  tenontitidaepigonatidikoy3
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κολλαγόνο των τενόντων θα χρειαστεί τουλάχιστον 3 μήνες για να αποκατασταθεί πλήρως Συνεπώς η θεραπεία απαιτεί υπομονή, και σταδιακή επαναφορά των αθλητών στη προπόνηση και   πολύ αργότερα στις  αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι οι προπονητές θα πρέπει να προσαρμόζουν έτσι τα προγράμματά τους προκειμένου να αποφύγουν στο μέλλον την επανάληψη τής κάκωσης. Αλλά και οι απλοί πολίτες να βελτιώσουν την εργονομία στο χώρο δουλειάς, όπως επίσης να αποφεύγουν αθλητικές δραστηριότητες (αθλοπαιδιές, τρέξιμο, κ.α.) πού τους επιβαρύνουν την άρθρωση.