ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συνηθισμένη μορφή αρθρίτιδας, φλεγμονής των αρθρώσεων.


Μπορεί να εμφανιστεί και από μικρή ηλικία 20-30 ετών. Η συχνότητα εμφάνισης παραμένει η ίδια σε άντρες και γυναίκες μέχρι 55 χρονών και από αυτή την ηλικία και πάνω υπερισχύουν οι γυναίκες, ενώ πάνω από τα 70 είναι παρούσα σε όλους τους ανθρώπους.

Είναι αγνώστου αιτιολογίας

Η οστεοαρθρίτιδα δεν δημιουργεί ένα γενικευμένο αίσθημα ασθένειας και πολλές φορές δεν προκαλεί ορατές αλλαγές στις αρθρώσεις.

Η φθορά αφορά τις χόνδρινες επιφάνειες των αρθρώσεων όπως το ισχίο, το γόνατο, ο αγκώνας, ο καρπός και η σπονδυλική στήλη.

Εκφυλλίζεται ο χόνδρος και η επιφάνεια του γίνεται ανώμαλη, συμπιέζεται, ενώ δημιουργείται ακανόνιστο νέο οστό στα όρια των αρθρώσεων, τα οστεόφυτα.

Ο ασθενής περνάει στις συγκεκριμένη άρθρωση και γύρω από αυτήν, η άρθρωση πονάει περισσότερο όταν φορτίζεται, με αποτέλεσμα το άτομο να δυσκολεύεται στην εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων του.

                osteoarthritida

osteoarthritida2


ΜΕΤΑΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ & ΑΣΚΗΣΗ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΡΘΡΙΤΙΔΕΣ


Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η άσκηση βοηθά σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αρθρίτιδες.

Βέβαια τα προγράμματα άσκησης δεν μπορούν να ξεκινούν για τον ασθενή όταν υπάρχουν φλεγμονές στις αρθρώσεις. Η άσκηση πρέπει να ξεκινά 48 ώρες μετά την απομάκρυνση της φλεγμονής.
Η άσκηση πρέπει να στοχεύει στην διατήρηση και την επαναφορά του εύρους κίνησης της άρθρωσης μέσω ασκήσεων κινητικότητας και διατάσεων.

Απαραίτητη θεωρείται η αύξηση των ιδιοδεκτικών ερεθισμάτων με ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας- ισορροπίας.

Ακόμα πρέπει να φροντίσουμε για την αύξηση της δύναμης των μυών που περιβάλλουν την πάσχουσα άρθρωση. Οι ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης πρέπει να γίνονται σε όλο το εύρος της κίνησης, εκτός και εάν η κακή κατάσταση της άρθρωσης δεν το επιτρέπει, οπότε οι ασκήσεις θα εκτελούνται στο επιτρεπόμενο εύρος κίνησης που δεν προκαλούν πόνο.

Οι ασκήσεις που θα επιλεγούν πρέπει να είναι λειτουργικές και να ανταποκρίνονται στις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου, να γυμνάζουν ιδιαίτερα τους μείς που ανταποκρίνονται στην απορρόφηση φορτίων.

Τέλος να επισημάνουμε ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην λήψη αναλγητικών φαρμάκων πριν την προπόνηση, και αυτό γιατί η μειωμένη αίσθηση του πόνου (λόγω του αναλγητικού) μπορεί να μας ξεγελάσει και να μας οδηγήσει σε αυξημένη επιβάρυνση κατά την διάρκεια της άσκησης, στην συνέχεια σε φλεγμονή και πόνο, που θα κρατήσει το άτομο μακριά από την άσκηση. Συγχρόνων μπορεί να του δημιουργήσει και την αίσθηση αποστροφής για την άσκηση, πράγμα ιδιαίτερα κακό για τον ασθενή.