Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής ή Σύνδρομο Πρόσκρουσης

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής η σύνδρομο πρόσκρουσης είναι μια κάκωση του ώμου από υπερχρησία. Δημιουργείται από την προστριβή των τενόντων του στροφικού πετάλου με το ακρώμιο το οποίο είναι μια αστική προεξοχή της ωμοπλάτης πάνω από τον βραχίονα. Έτσι οι τένοντες προσκρούουν, φλέγονται και ερεθίζονται, καθώς περνούν μέσα από τον υποκρωμιακό χώρο. Αυτό οδηγεί σε πόνο, αδυναμία, απώλεια κίνησης, στην άρθρωση του ώμου.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Αρχικά ο πόνος παρουσιάζεται σε δραστηριότητες που το χέρι κινείται πάνω από το κεφάλι, αλλά και στην πλάγια ανύψωση του βραχίονα από τις 900 και πάνω. Επίσης πόνος παρατηρείται και κατά τις στροφές. Με την πάροδο του χρόνου, πόνος παρατηρείται και την νύχτα και που δεν αποκρίνεται ικανοποιητικά στα παυσίπονα. Αδυναμία στην περιοχή του ώμου. Περιορισμός της κινητικότητας του ώμου. Πόνος που εντοπίζεται στην εμπρόσθια επιφάνεια του ώμου και μπορεί να διαχέεται προς το βραχίονα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Ο καλύτερος τρόπος διάγνωσης της υποκρωμιακής προστριβής, είναι η λήψη ιστορικού, οι μυοσκελετικές δοκιμασίες από κάποιον ειδικό και εάν κρίνεται απαραίτητο η μαγνητική τομογραφία που θα δώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.


ΑΙΤΙΕΣ

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σύνδρομο πρόσκρουσης είναι μια κάκωση από υπερχηση. Συνεπώς και οι αιτίες που μπορεί να το προκαλέσουν έχουν να κάνουν με κινήσεις, ασκήσεις, εργασίες που γίνονται κατ' επανάληψη. Μια εκδοχή που θεωρείται ως αίτιο του συνδρόμου είναι, ο στενός υποκρωμιακός χώρος ως κληρονομικό χαρακτηριστικό κυρίως, που όμως δεν το αξιολογούν ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Όμως μπορεί να στενέψει και από οστεοαρθρίτιδα.

Μερικές άλλες αιτίες είναι:
- Το κράτημα του άνω άκρου στην ίδια θέση για μεγάλο διάστημα
- Ύπνος πάνω στον βραχίονα
- Άθλημα όπως: τένις, πετοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, ρίψεις, άρση βαρών κ.α.
- Εργασίες που εκτελούνται με το χέρι πάνω από το κεφάλι
- Ελλιπής έλεγχος των μυών της ωμικής ζώνης
- Παραμορφώσεις της Σ.Σ. (σκολίωση, κύφωση) και ανάπτυξη μυϊκών ανισορροπιών.

akromio1

ΘΕΡΑΠΕΙΑ – ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η μη αντιμετώπιση ή η αντιμετώπιση με εγχύσεις κορτιζόνης οδηγεί συχνά στην ρήξη του τένοντα του υπερακανθίου. Η βασική αγωγή στα αρχόμενα στάδια του συνδρόμου είναι η συντηρητική αγωγή. Σ' αυτά τα στάδια δεν έχουν εγκατασταθεί μόνιμες ανατομικές αλλοιώσεις και μπορούμε να φέρουμε πολύ καλά αποτελέσματα για την περιοχή που πάσχει.

Η φαρμακευτική αγωγή μέσω της χρήσης μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που θα μας συστήσει ο γιατρός μαζί με την χρήση θεραπευτικών μεθόδων (υπέρηχοι, διαθερμία) θα μειώσουν τον πόνο και την φλεγμονή. Η μείωση της φλεγμονής μπορεί να γίνει με την βοήθεια της μυοπεριτονιακής απελευθέρωσης. Δηλαδή η φαρμακευτική αγωγή και η φυσιοθεραπεία μπορούν να μας βοηθήσουν μειώνοντας τον πόνο και την φλεγμονή. Αυτό όμως προαπαιτεί την ξεκούραση και την αποχή από δραστηριότητες που επιβαρύνουν την περιοχή (εργασία χειρονακτική, προπόνηση αθλητού κ.α.). Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αρχίσουμε την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνδρόμου της υπακρωμιακής προστριβής.
Όμως με την μείωση του πόνου και της φλεγμονής κάνουμε μόνο την αρχή. Ο βασικός μας στόχος πρέπει να είναι η «λειτουργική αποκατάσταση» του ώμου μας.

Αυτό θα το πετύχουμε μ' ένα πρόγραμμα ασκήσεων, με βάση την αξιολόγηση των μυοσκελετικών δοκιμαστών του ασθενούς. Αυτό θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην αποκατάσταση των ισορροπιών στην άρθρωση και θα αποτρέψει τα χειρότερα όπως μια τενοντίτιδα ή ρήξη στην συνέχεια του υπερακανθίου ή μια τενοντίτιδα μακράς κεφαλής του δικέφαλου μυός.
Όπως αναέραμε και πιο πάνω στο σύνδρομο πρόσκρουσης δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην ασχοληθούμε μαζί του από το πρώτο διάστημα των συμπτωμάτων του, γιατί θα μας υποχρεώσει να ασχοληθούμε στην συνέχεια μαζί του και από δυσκολότερη θέση για μας (ίσως χρειαστούμε και χειρουργική επέμβαση, με ότι αυτό θα συνεπάγεται για την τελική μας αποκατάσταση)

ΜΕΤΑΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ & ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΤΡΙΒΗΣ

Η μεταθεραπευτική γυμναστική ίσως έχει να πει τα περισσότερα από κάθε άλλον για την αποκατάσταση αλλά και την πρόληψη (μας ενδιαφέρει πολύ) του συνδρόμου πρόσκρουσης.

Όπως είπαμε παραπάνω αναφερόμαστε σε σύνδρομο υπέρχρησης βασικά:

Στο επίπεδο πρόληψης έχουμε να πούμε κάποια πράγματα παραπάνω όχι μόνο στους αθλούμενους αλλά και στους προπονητές.
Επίσης και σε όλους τους υποψηφίους ασθενείς που ο τρόπος ζωής τους, το σπορ που κάνουν, ο τρόπος που γυμνάζονται, οι εργασίες που εκτελούν με ψηλά χέρια, αλλά και οι τυχόν παραμορφώσεις της ΣΣ κ.α. τους συγκαταλέγουν στην επικίνδυνη ζώνη για τραυματισμό στην ωμική ζώνη.

Πρώτα απ' όλα ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να έχει μονίμως ψηλά τα χέρια του. Άρα θα πρέπει πολύ συχνά να παίρνουν ανάσες ξεκούρασης, όταν η δουλειά μας τα κρατάει πολύ ώρα σηκωμένα.

Αλλάζουμε την πλευρά που κοιμόμαστε για να μην επιβαρύνουμε τους ώμους μας.

Οι αθλούμενοι και οι προπονητές κυρίως πρέπει να είναι ενήμεροι για την συχνότητα κάποιων κινήσεων-ασκήσεων που χρησιμοποιούν:
1. τον αριθμό των επαναλήψεων
2. το διάλλειμα μεταξύ των επαναλήψεων
3. την ένταση των ασκήσεων
ένα μεγάλο λάθος θα ήταν επίσης, η πρώιμη επανένταξη στο προπονητικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χειρότερα προβλήματα.
akromio3

Στο επίπεδο τώρα της αποκατάστασης

Ο βαθμός της αποκατάστασης είναι σχετικός από άτομο σε άτομο αλλά κυρίως και από το βαθμό της ζημιάς που έχει ο ασθενής. Όμως η κινητική αγωγή που πρέπει να ακολουθηθεί είναι η ίδια.

Η μεταθεραπευτική γυμναστική στόχο έχει στη περίπτωση της κάκωσης του ώμου, την αποκατάσταση των ισορροπιών της περιοχής που είναι συνήθως και η βασική αιτία του προβλήματος.

Δε θα προκαλέσουμε πόνο σε καμία περίπτωση.

Θα προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε πρώτα το εύρος της κίνησης της άρθρωσης με ασκήσεις κινητικότητας.

Θα ανοίξουμε τους βραχυσμένους μυς με διατάσεις αλλά και με την βοήθεια της μυοπεριτονειακής απελευθέρωσης.

Θα αποκαταστήσουμε τον ωμοβραχιόνιο ρυθμό.

Σταδιακά θα μπούμε στην συνέχεια σε ασκήσεις ενδυνάμωσης των αδύναμων μυών του στροφικού πετάλου και στην συνέχεια και των υπολοίπων μυών της ωμικής ζώνης.

Συγχρόνως θα βελτιώσουμε και την ιδιοδεκτικότητα της περιοχής με ασκήσεις ισορροπίας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι δεν είναι μια διαδικασία μικρή αλλά θα κρατήσει αναλόγως τον βαθμό της ζημιάς έως και 6 μήνες.

Εάν η συντηρητική αγωγή δεν βελτιώσει καθόλου την κατάσταση στο διάστημα αυτό, τότε το πρόβλημα θα αντιμετωπισθεί χειρουργικά.

Όμως στις περισσότερες των περιπτώσεων το πρόβλημα αντιμετωπίζεται συντηρητικά με πολύ καλά αποτελέσματα.

Εμείς εδώ στο «Κέντρο Γυμναστικής LIFE» και γνώση έχουμε και εμπειρία που θα σας βοηθήσει καταλυτικά στην αντιμετώπιση του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής.