Τενοντίτιδα Υπερακανθίου

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Πρόκειται βασικά για σύνδρομο υπέρχρησης και σπάνια τραυματικό. Είναι η φλεγμονή του τένοντα του υπερακανθίου. Η βλάβη συνήθως εντοπίζεται στην μυοτενόντια σύναψη.

Σπάνια παρατηρείται μόνη της. Συνήθως υπάρχει ο τραυματισμός του στροφικού πετάλου και φλεγμονή. Αν δεν πάψει η αιτία της φλεγμονής και κρατήσει για μακρά χρονική περίοδο τότε η τενοντίτιδα μπορεί να εξελιχθεί σε μερική ή ολική ρήξη.


Η ύπαρξη τενοντίτιδας υπερακανθίου έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση επώδυνης τροχιάς, κάθε φορά που θα σηκώνουμε το χέρι πάνω από 90o.


Μπορεί να επιφέρει την δημιουργία ουλώδους ιστού και εναπόθεση ασβεστίου στον τένοντα του υπερακανθίου πριν την πρόσφυσή του στο βραχιόνιο όγκωμα από την ηλικία των 25-30 ετών.

yperakanthiostenontas3


Αιτίες
Οι βασικές αιτίες δημιουργίας τενοντίτιδας υπερακανθίου και τραυματισμό του στροφικού πετάλου:

1. Αρχική διάδοση
Ένα φυσικό μικρό υπακρωμιακό διάστημα που μπορεί να μειωθεί και από άλλους λόγους όπως η οστεοαρθρίτιδα. Μ' ένα μικρό υπακρωμιακό διάστημα είναι εύκολο να αποκτήσουμε πρόβλημα, ειδικά αν χρησιμοποιούμε τα χέρια πάνω από το κεφάλι (π.χ. πετοσφαίριση κ.α.). αυτές οι κινήσεις συμπιέζουν συνεχώς το στροφικό πέταλο με αποτέλεσμα την φλεγμονή.

2. Δευτεροβάθμια διάδοση
Η αστάθεια που παρουσιάζουν πολλοί άνθρωποι στον ώμο. Μπορεί να υπάρχει εκ γενετής ή να οφείλεται σε τραυματισμό ή λόγω επαναλαμβανόμενης δραστηριότητας με τα χέρια πάνω απ' το κεφάλι, της κακής εμβιομηχανικής ή της αδράνειας. Λόγω αυτής της αστάθειας το στροφικό πέταλο μπορεί να υπερλειτουργεί για να σταθεροποιήσει τον ώμο και πιθανόν να οδηγηθεί σε φλεγμονή. Έτσι το στροφικό πέταλο θα γίνει αδύναμο και καταπονημένο και δεν θα είναι σε θέση να αποτρέψει την βραχιόνια κεφαλή από το να συμπιέσει ενάντια προς τα πάνω το κορακοακρωμιακό τόξο, μειώνοντας το υπακρωμιακό διάστημα.

3. Υπερφόρτωση
Κατά την διάρκεια ισχυρών ενεργειών ρίψης (π.χ. ακοντίου) το στροφικό πέταλο θα πρέπει να εργασθεί πολύ σκληρά και με τις επαναλαμβανόμενες ρίψεις τείνει να υπερφορτωθεί με συνέπεια την φλεγμονή.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε κι άλλες αιτίες που προκαλούν την κάκωση στο στροφικό πέταλο και κατ' επέκταση και την τενοντίτιδα του υπερακανθίου.

Ορισμένες απ' αυτές είναι οι παραμορφώσεις της ΣΣ (σκολίωση, κύφωση, λόρδωση),  που θα έπρεπε να είχαν αποκατασταθεί πριν σκελετική ωρίμανση γιατί οδηγούν σε κακή στάση του σώματος και ανάπτυξη ανισορροπιών και συνεπώς σε κακή ή μονόπλευρη κατανομή φορτίων που θα επιβαρύνουν τελικά την ωμική ζώνη. Μέσα στις αιτίες δεν πρέπει να μην συμπεριλαμβάνουμε και την κακή τεχνική των αθλητών και αθλουμένων μ' όποιο άθλημα ή σπορ ασχολούνται. Ακόμα και η κακή εκτέλεση μιας άσκησης ή μιας διάτασης είναι ικανές σε βάθος χρόνου να δημιουργήσουν πρόβλημα.

Συμπτώματα

- Πόνος στο σημείο της βλάβης ή περιαρθρικά
- Επώδυνη τροχιά κατά την κάμψη και απαγωγή του βραχίονα πάνω από το ύψος του  - κεφαλιού αλλά και κατά την έξω στροφή
- Πτώση του ώμου μπροστά και έσω στροφή του βραχίονα
- Πόνος κατά τον ύπνο και ιδιαίτερα όταν ξαπλώνουμε πάνω στο πονεμένο χέρι
- Σε περίπτωση ολικής ρήξης αδυναμία ανύψωσης στην απαγωγή
yperakanthiostenontas1

 

ΡΗΞΕΙΣ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ

Η ρήξη του υπερακανθίου είναι διακοπή της συνέχεις του τένοντα. Ανάλογα την αιτία που τον προκαλεί τις χωρίζουμε σε οξείες και χρόνιες ή εκφυλιστικές. Ανάλογα με τον βαθμό της βλάβης σε μερικές ή ολικές. Θα μπορούσαμε να τις θεωρήσουμε ως το επόμενο στάδιο κάκωσης του τένοντα του υπερακανθίου μετά την μη αποκατάσταση από την τενοντίτιδα.

ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η όπως είδαμε και παραπάνω η τενοντίτιδα του υπερακανθίου είναι μέρος και εξέλιξη της φλεγμονής του στροφικού πετάλου. Και με την σειρά της η ρήξη του τένοντα αποτελεί το επόμενο στάδιο επιδείνωσης μιας κατάστασης που χρονίζει (τενοντίτιδα). Μια καθαρή περίπτωση κάκωσης της ωμικής ζώνης είναι η υπερχρησία. Ο χρόνος αποκατάστασης διαφέρει από άτομο σε άτομο ενώ η αντιμετώπιση της τενοντίτιδας και της μερικής ρήξης του υπερακανθίου σε γενικές γραμμές γίνεται με τον ίδιο τρόπο και ανάλογα πάντα με τα προβλήματα που βρίσκονται σε αξιολόγηση.
Σε περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης (π.χ. ολική ρήξη) και μετά την αφαίρεση του νάρθηκα το πρόγραμμα αποκατάστασης θα είναι σχεδόν ίδιο μ' αυτό της μερικής ρήξης, με στόχο την ομαλή επούλωση των χειρουργημένων στοιχείων. Η φαρμακευτική αγωγή με στόχο την μείωση του πόνου και του οιδήματος αλλά και η αποχή από δραστηριότητες επιβάρυνσης της ωμικής ζώνης είναι τα άμεσα βήματα, που πρέπει να γίνουν από την πρώτη στιγμή εντόπισης του προβλήματος. Αυτά θα συνδυαστούν και με εκκρεμοειδής κινήσεις για κράτημα της τροχιάς κίνησης στην οξεία φάση. Απαραίτητη από την πρώτη στιγμή η εκμάθηση του ασθενούς για προφύλαξη του ώμου στις καθημερινές του δραστηριότητες (π.χ. ντύσιμο) ή ξεκούρασή του.

ΜΕΤΑΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ & ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ

Αφού ο ασθενής περάσει το στάδιο της οξείας φάσης θα πρέπει να μπει σε ένα πρόγραμμα ασκήσεων με στόχο την λειτουργική αποκατάσταση της ωμικής ζώνης και την επαναφορά του σε πλήρη δραστηριότητα. Από αυτό το σημείο και πέρα αναλαμβάνει ρόλο η «Μεταθεραπευτική Γυμναστική».

Έχοντας μπει στην υποξεία φάση αρχίζουμε με ασκήσεις κινητικότητας και διατάσεις των βραχυσμένων μυών προκειμένου να διατηρήσουμε και να αυξήσουμε το εύρος κίνησης της άρθρωσης. Θα μας βοηθήσει εδώ και η μυοπεριτονιακη απελευθέρωση. Η βελτίωση-επαναφορά του ωμοβραχιόνιου ρυθμού και η βελτίωση ιδιοδεκτικότητας είναι τα επόμενα βήματά μας για να βελτιώσουμε και την σταθερότητα της άρθρωσης. yperakanthiostenontas2

Όταν πια ο ασθενής περάσει στην χρόνια φάση χωρίς κανένα πρόβλημα και ενώ θα συνεχίζει την αύξηση της δύναμης και της αντοχής των μυών του, αλλά και την βελτιστοποίηση της ιδιοδεκτικότητας του θα αρχίσει και ασκήσεις προσομοίωσης του αθλήματός του (σε περίπτωση αθλητή) ή επανένταξης στον κανονικό ρυθμό προπόνησης για έναν αθλούμενο.

Απαραίτητη προϋπόθεση όλων των παραπάνω ενεργειών που στόχο έχουν να αποκαταστήσουν την ζημιά στην ωμική ζώνη (τενοντίτιδα ή ρήξη υπερακανθίου ή σύνδρομο πρόσκρουσης στροφικού πετάλου) μέσω ασκήσεων αποκατάστασης είναι η μη πρόκληση του πόνου σ' όλες τις φάσεις αποκατάστασης.

Χρονική περίοδος αποκατάστασης δεν μπορεί να προκαθοριστεί. Συνήθως ξεπερνά τούς 3-6 μήνες. Μόνο αν στο 6μηνο ο ασθενής δεν έχει καμία βελτίωση θα οδηγηθεί μάλλον στο χειρουργείο. Συνήθως όμως η προαναφερθείσα συντηρητική αγωγή αρκεί. Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι τα προβλήματα κάκωσης της ωμικής ζώνης απαιτούν άμεση αντιμετώπιση και όχι αναβολή αντιμετώπισης στο μέλλον για αποφυγή χειροτέρων.

Εμείς εδώ στο «Κέντρο Γυμναστικής LIFE» με την εμπειρία και την γνώση της μεταθεραπευτικής γυμναστικής θα σας βοηθήσουμε αποτελεσματικά στην αποκατάσταση της ισορροπίας στην άρθρωση του ώμου και κατ' επέκταση και στην θεραπεία της τενοντίτιδας του υπερακανθίου.