Τρίτη ηλικία και Γηρατειά-1 Γήρας:Μία Φυσιολογική Εξέλιξη

 GHRATIA1                                                               
 

 Ανοίγουμε ένα θέμα που απασχολεί όλους μας και σαν κοινωνία και σαν άτομα ξεχωριστά.

''Τρίτη ηλικία και γηρατειά''.

Προφανώς όλους μας ενδιαφέρει αλλά ελάχιστοι ''το κοιτάμε στα μάτια''. Το αποφεύγουμε και το ξορκίζουμε. Είναι η ''καυτή πατάτα'' που δε τολμάμε να πιάσουμε με τα χέρια μας. Είναι ο κρυφός αλλά και μεγάλος μας φόβος.

Τι ειρωνεία!  Όσο αποφεύγουμε με τη σκέψη μας τον ερχομό των γηρατειών τόσο πιο γρήγορα θα τα συναντήσουμε και τόσο πιο επώδυνα

''Ού γαρ έρχεται μόνο..'' έλεγαν ανέκαθεν οι άνθρωποι, αποδεχόμενοι μοιρολατρικά τα όπια ''κακά'' κουβαλάει μαζί του το γήρας. Παθήσεις, ασθένειες, αναπηρίες, πόνο. Και αφού ''έτσι είναι η ζωή'', το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα αποδεχτούμε.

Η παραίτηση του ανθρώπου σ' όλο της το μεγαλείο.

Ούτε ναυαγοί στη μέση του ωκεανού που περιτριγυρίζονται από πεινασμένους καρχαρίες, δεν θα εγκατέλειπαν έτσι τον αγώνα για επιβίωση.

Το αποτέλεσμα είναι να περνάμε το τελευταίο τρίτο της ζωής μας, φοβισμένοι, αγκαλιά με τα φαρμακάκια μας, το τηλέφωνο του γιατρού τατουάζ για παν ενδεχόμενο, ολίγο από κατάθλιψη, φυλακισμένοι στους τέσσερις τοίχους, περιμένοντας τα χειρότερα.

Η ζωή περνάει δίπλα μας και εμείς της κουνάμε το χέρι, περιμένοντας ''υπερήφανα' το τέλος μας.

Απορώ γιατί θέλουμε να ζούμε πολλά χρόνια. Σε τι ελπίζουμε, τι μπορούμε να περιμένουμε. Γιατί δεν επιταχύνουμε το τέλος μας αν τα πράγματα είναι έτσι; Ή μήπως δεν είναι έτσι; Ακριβώς.

Επειδή δεν θέλω να σκέφτομαι τους ανθρώπους  που βρίσκονται στη τρίτη ηλικία  στην ουρά του Ι.Κ.Α. και να ελπίζουν να κλείσουν ένα ραντεβού πριν το ραντεβού τους με τον άγιο Πέτρο, θα προσπαθήσω να ενισχύσω την αισιόδοξη άποψη που είναι και πιο κοντά στη πραγματικότητα, και που μας τάζει μια καλύτερη ζωή, πιο ανθρώπινη και πιο αξιοπρεπή.

Έχουμε αρκετά στοιχεία στα χέρια μας που θα επιτρέψουν να ελπίσουμε ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, που πετύχαμε τις τελευταίες δεκαετίες, μπορεί να συνδυαστεί και με τη καλή ποιότητα ζωής συνχρόνως.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά λοιπόν.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΗΡΑΣ;

Τι είναι γήρας και ποιοι είναι οι μηχανισμοί γήρανσης ακριβώς ακόμα δεν μας είναι κατανοητά.

Κάποιοι βιολόγοι λένε ότι η γήρανση έχει ''προγραμματιστεί'' από την εξέλιξη, για το κίνδυνο υπερπληθυσμού.

Μια άλλη υπόθεση μας λέει ότι είναι ''η φθορά λόγω χρήσης'' που υπερβαίνει την ικανότητα ανάρρωσης (αναπλήρωσης) των ιστών.

Επί παραδείγματι,η αθηροσκλήρωση και η αρτηριοσκλήρωση μειώνουν με τη πάροδο του χρόνου το οξυγόνο που φτάνει στους ιστούς του σώματος, όπως ο εγκέφαλος, με αποτέλεσμα τα κύτταρα που πεθαίνουν να μη μπορούν να αποκατασταθούν πλήρως με καινούργια.

Σε άλλους ιστούς αλλάζουν τα συστατικά των κυττάρων, όπως ο συνδετικός ιστός που γίνεται ανελαστικός.

Δηλαδή με τη πάροδο του χρόνου οι περισσότερες λειτουργίες παρουσιάζουν προοδευτική ηλικιακή επιδείνωση.

Οι φυσιολογικές αλλαγές που εμφανίζονται στον οργανισμό με τη διαδικασία της γήρανσης είναι:

-Μείωση της αερόβιας ικανότητας

-Μείωση του μεγέθους των μυϊκών ινών

-Μείωση της ανοχές στις υψηλές θερμοκρασίες

-Μείωση της ελαστικότητας του συνδετικού ιστού

-Μείωση της ευλυγισίας

-Μείωση της οστικής πυκνότητας

-Μείωση του μεταβολικού ρυθμού

-Μείωση στην ανοχή στη γλυκόζη

-Μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας

-Μείωση της νευρομυικής συναρμογής.

Θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί, πόσο αισιόδοξοι μπορούμε να είμαστε μετά από τέτοια ... ''Μείωση'' των φυσιολογικών λειτουργιών του οργανισμού κατά τη γήρανση;

Κι  όμως.

Έρευνες μας δείχνουν ότι οι παράγοντες κινδύνου μπορούν να αποφευχθούν, μέσω παρεμβάσεων στο τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης. Οι ασθενείς που υιοθετούν αυτές τις παρεμβάσεις μπορούν να αυξήσουν την ενεργό διάρκεια ζωής, να μειώσουν την αναπηρία αλλά και τις δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Οι αλλαγές δηλαδή του τρόπου ζωής με την άσκηση μέσα σ' αυτές μπορούν να μετριάσουν τουλάχιστον τα αποτελέσματα των χρόνιων παθήσεων.

Πρόσφατες έρευνες έχουν αποδείξει, ότι οι εξελικτικές μεταβολές που εμφανίζονται με την αύξηση της ηλικίας σε όλα τα συστήματα του οργανισμού, δεν οφείλονται τόσο στο ίδιο το γήρας, αλλά είναι κυρίως αποτελέσματα νόσησης από διάφορες παθήσεις, επίδρασης του περιβάλλοντος, καθώς και της υποκινητικότητας.

Οι σύγχρονες θεωρίες που αναφέρονται στη γήρανση του οργανισμού υποστηρίζουν ότι, αυτή είναι μία φυσιολογική και όχι παθολογική  εξέλιξη.

GERATIA3
 Στο επόμενο άρθρο μας:

-Από πότε αρχίζουν τα γηρατειά;

-Από πότε όμως αρχίζει ο...κατήφορος του οργανισμού μας;

-Μπορούμε να σταθεροποιήσουμε ή και να αντιστρέψουμε τη κατάσταση;

-Εν τέλει, μπορεί να συνδυαστεί "Μακροζωία και Ευζωία";